شيخ صدوق ، جاى هيچ گونه ترديدى باقى نماند ؛ و لذا دستور دادند ، سرداب را بازسازى كنند و در آن را بستند ، و حفرهء پديد آمده را نيز مرمّت كردند . و بنايى مناسب بر آن ساختند و به بهترين وجه تزئين و آيينه كارى نمودند . مرحوم آية اللَّه مرعشى نجفى كلامى را نيز در ادامه بيان مىدارند كه : مرحوم پدرم ، علامه سيد محمود مرعشى نجفى مىفرمودند : « من دست آن بزرگوار را بوسيدم و ديدم كه تقريبا پس از نهصد سال كه از مرگ و دفن شيخ صدوق مىگذرد ، دست ايشان ، بسيار نرم و لطيف بوده و حتى در خاطرم هست كه ناخن يكى ( يك دست ) را گرفته و ناخن ديگرى ( دست ديگر ) را نگرفته بود . » و چنين احتمال مىدادند : « چون ايشان بسيار به عمل كردن به احاديث و فرامين اهل بيت عليهم السلام مقيّد بودند كه ايشان فرموده‌اند : « ناخن گرفتن در روز پنجشنبه و جمعه ، مستحبّ است . » آن بزرگوار ، ناخن يك دستش را روز پنجشنبه گرفته است ، و ناخن گرفتن دست ديگر را براى روز جمعه قرار داده است ، كه